آرامش
بايدها و نبايدها 
ابومحمد حسن بن علی (ع) یازدهمین امام شیعیان اثنی عشری است . وی به امام عسکری(ع) معروف است.

سخنان باقی مانده از امام عسکری(ع) در ابواب ذیل است: تفسیر قرآن، اخلاق، امور اعتقادی، ادعیه.

 

نسب، کنیه و لقبها

حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر، فرزند امام دهم شیعیان است. مادر وی کنیزی بوده است که در برخى از منابع، نام وی «حدیث» یا «حدیثه» و در برخى «سوسن»[۱] و در برخی «عسفان»[۲] آمده است. عده ای نام او را «سلیل» دانسته و با عبارت «کانت من العارفات الصالحات» وى را ستوده اند.[۳]

لقبها

لقبهای وی را صامت، هادى، رفیق، زّکى و نقى ذکر کرده‏ اند. برخى از مورخان لقب خالص را هم برای آن حضرت ذکر کرده اند.[۴]

«ابن الرضا» عنوانى است که امام جواد، امام هادی و امام حسن عسکرى علیهم السّلام به آن شهرت یافته‏ اند.[۵]امام‏ هادى‏ زمانى‏ نزدیک‏ به‏ بیست‏ سال‏ و نه‏ ماه‏ در سامرا به‏ سر برد و به‏ همین‏ دلیل‏ همراه فرزندش امام حسن به «عسکرى» شهرت یافته اند. عسکر عنوان نامشهورى براى سامرا بوده است.[۶]احمد بن عبید الله بن خاقان مشخصات ظاهرى امام عسکری (ع) را چنین وصف کرده است: داراى چشمانى سیاه، قامتى نیکو، صورتى زیبا و بدنى موزون.[۷]

کنیه

کنیه وی «ابومحمد» بود.[۸]


ادامه مطلب
[ یکشنبه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 11:21 ] [ بهرام پاکدامن ]

 

جریان شناسی یک ضرورت اساسی روزگار معاصر ایران و کشورهای اسلامی است. مسئولان فرهنگی و فکری کشور بدون شناخت و آسیب شناسی جریان های گوناگون نمی توانند وضعیت فکری و فرهنگی کشور را مدیریت کنند. پیش از معرفی مهمترین جریان های فرهنگی کشور و تبیین شاخصه ها، پیامدها و آسیب های آنها، بررسی مقدمات بحث ضرورت دارد. اکنون در زیر به توضیح برخی از این واژگان کلیدی می پردازیم:


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 21:24 ] [ بهرام پاکدامن ]
جریان فراماسونری، عامل و ریشه اصلی همه ضد فرهنگ ها در جوامع بشری است و به همین دلیل، ضرورت دارد که به عنوان گفتار مستقلی بدان پرداخته می شود.
واژه فراماسونری از واژه انگلیسی freestone mason به معنی سنگ تراش ظریف کار یا بنّای آزاد گرفته شده است. اعضای فراماسونری را فراماسون یا ماسون و ساختمان و مرکز فعالیت ماسون ها را لژ می نامند. پیشینه ماسون ها، ارتباطی با ماسون دوره جدید ندارد. توضیح مطلب این که بعد از سقوط امپراتوری روم و ویرانی شهرها و تبدیل آن ها به دهکده های کوچک، مردم به توسعه شهری پرداختند و با تجارت به ثروت های زیادی دست یافتند. ماسون ها یا معماران به دلیل ساختن کلیساها، هسته اصلی تشکیل دهنده شهرها بودند. این افراد از آموختن حرفه خود به دیگران جلوگیری می کردند و پاداش مادی فراوانی می بردند. اتحادیه فراماسون ها یا بنایان آزاد به عنوان سازمان صنفی در سال 1093 میلادی شکل گرفت در آن زمان فراماسون ها یک سازمان صفنی به شمار می آمدند و هیچ جنبه سیاسی نداشتند و تنها با تشکیل کلاس هایی (لژها) سعی در پیشبرد اهداف صنفی خود داشتند و این اهداف تا آخر قرن هفدهم ادامه یافت. سال 1717 میلادی، آغاز انحراف مسیر فراماسون ها توسط انگلیسی ها بود. محافل جدید این جریان در قرن هفدهم، کشورهای فرانسه، هند، آلمان، هلند، سوئد، پرتقال، ایتالیا و غیره را در برگرفت و از مرز 1600 لژ گذشت. همه این لژها موظف بودند اصول و عقاید خود را مخفی نگه دارند. فراماسون ها در همین دوره بود که تاریخ باستانی برای خود ساختند و سلسله خود را به حضرت آدم نسبت دادند.


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 21:19 ] [ بهرام پاکدامن ]

ماسون یعنی بنا.فراماسون به معنی بنای آزاد است.ماسونری یک تشکیلات منتظم یافته جهانی است که بر ارکان دولت های جهان و اکثر وجوه زندگی سیاسی،اقتصادی و فرهنگی جوامع سلطه یافته است و بسیار هم آزادانه عمل می کند.کسی که عضو فراماسونری است فراماسون یا ماسون نامیده می‌شود. ساختمانی که مرکز فعالیت ماسونهاست لژ نامیده می‌شود.پالادیسم در 20 سپتامبر 1870 تاسیس گردید، پالادیسم احضار ارواح لوسیفری ( یکی از نام های شیطان ) ماسونی است که تاسیس شد و اعمال شده بود تا حکومت ضد مسیح را آماده کند.

فراماسونری جمعیتی سری است که کسی را بر حریم راس آن راه نیست،و اگر هم راه یافت مکلف است اسرار آن را مکتوم نگه دارد.اما با این وجود کسانی توانستند بر راس آن نفوذ کنند و یا به اسناد و مدارک مهمی دست یابند و موفق به کشف اسرار آنها بشوند و همه ی آنها متفق الرای هستند که :


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 21:12 ] [ بهرام پاکدامن ]

امام صادق(ع) فرمود: در این شهر (قم) زنی از فرزندان من از دنیا می‌‌‌رود، نام او فاطمه دختر موسی ـ علیه‌السلام ـ است و با شفاعت او همه شیعیان من روانه بهشت می‌شوند.

 حضرت فاطمه معصومه ـ سلام الله علیها ـ از جمله زنانی است که می‌‌توان ادعا کرد که تالی‌‌تلو معصوم است.

بنا به مقتضای عبارت معروف «أهل البیت أدری بما فی البیت» اهل خانه از آنچه که در خانه می‌‌گذرد، بیشتر از دیگران می‌دانند، بهتر است آن بانوی بزرگ را از زبان امامان معصوم ـ علیهم‌السّلام ـ بشناسیم.


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 21:8 ] [ بهرام پاکدامن ]
کتابستان با هدف معرفی کتاب‌هایی که درباره صاحب فقه جعفری امام صادق(ع) کتاب‌هایی را معرفی کرده است.
۱.پیشوای صادق
مقام معظم رهبری
دفترنشر فرهنگ اسلامی
این کتاب نوشتاری از مقام معظم رهبری است که پیرامون فلسفه امامت امام صادق(ع)، فراز و نشیب‌های دوره‌ امام صادق(ع)-وجود تشکیلات پنهانی سیاسی- ایدئولوژیک امامان(ع) به نگارش درآمده است.

۲. پرتوی از زندگانی امام صادق
نورالله علیدوست خراسانی
دفتر نشر فرهنگ اسلامی
«پرتوی از زندگانی امام صادق(ع)» اثری است که به طور جامع به زندگی امام صادق(ع) از تولد تا شهادت این امام بزرگوار پرداخته و به همین دلیل مطالعه آن به محققان، دانشجویان و طلاب حوزه مطالعات دینی پیشنهاد می‌شود. این کتاب در دو فصل تنظیم شده است؛ که نگارنده در فصل اول با عنوان «امام صادق(ع) و بنی‌امیه» پیرامون خلفای اموی عصر امامت امام صادق(ع) و علل انقراض و نابودی سلسله اموی بحث کرده و در فصل دوم با عنوان «امام صادق(ع) و بنی‌عباس» درباره انقراض حکومت بنی‌امیه و ابتدای حکومت بنی‌عباس به بحث پرداخته است.


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 21:5 ] [ بهرام پاکدامن ]
برای سحر خیزی فواید زیادی ذکر کرده اند از جمله موجب طولانی شدن عمر می شود ، طراوت روحی، جسمی و فکری انسان را زیاد می کند. اعصاب انسان را آرامش می بخشد و روزی انسان را زیاد می کند.توضیحات زیر نیز در این مورد قابل ارائه است:


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 20:49 ] [ بهرام پاکدامن ]

ـ حضرت علی (ع):خواب نمودن پیش از نماز طللوع آفتاب و پیش از نماز خـفـتـن پریشانـی و فـقـر می آورد

ـ حضرت امام حسین (ع)به ابی حمزۀ ثمالی فرمود: پیش از طلوع آفتاب خواب مکن که من از برای تو دوست نمی دارم ، زیرا که حق تعالی روزی بندگان را در این وقت قسمت می نماید و هرکه در این وقت درخواب است از روزی محروم می شود.

حضرت امام محمد باقر(ع) در بارۀ وقت نماز شب از قول حضرت پیامبر(ص) فرمود: آن همان وقت است که یعقوب فرزندانش را وعده داد که برای آنان آمرزش بخواهد و آن همان وقت است که استغفارکنندگان در سحر ها در قرآن ستایش شده و همانا نماز شب در اخر وقت افضل است از اوّل آن .

ـ حضرت امام جعفر صادق(ع)فرمود: خواب بامداد روزی را منع، رنگ را زرد، و رو را قبیح می کند و این خواب شومی است . به درستی که حق تعالی روزی را ما بین طلوع صبح تا طلوع آفتاب قسمت می نماید ، پس زینهار که این خواب را نکنید و فرمود که مرغ بریان و ترنجبین در این وقت بر بنی اسرائیل نازل می شد و هرکه در این وقت در خواب بود محروم می شد.

نکتۀ قابل ذکر در اینجا اینکه عدّه ای از  ائمّه (ع) از جمله حضرت امام رضا و حضرت امام جعفرصادق (ع) خواب بعد از نماز صبح را جایز دانسته اند

[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 20:44 ] [ بهرام پاکدامن ]
 آیات قرآن در موضوع سحر و سحرخیزی، فراخوانی است که گاه از برتری وقت سحر و شکوه سحرخیزی و نشانه‌ها و یادگارها و نکات باریک و حقیقت‌های آن به گونه آشکار و بی‌پرده یاد کرده و همه را به شب خیزی فراخوانده و نیز در آیاتی با اشاره به سحرخیزی پیروان دیگر ادیان، آن را فضیلتی آسمانی و فرابشری دانسته است.


ادامه مطلب
[ جمعه دهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 20:36 ] [ بهرام پاکدامن ]

. نماز شب و فضیلت آن

الف: از منظر آیات:

در بین نوافع، نماز شب از فضیلت بیشتری برخوردار است و در قرآن درباره آن تأکید و سفارش بسیار شده است. خدای متعال به پیامبرش می فرماید: مقداری از شب را به تهجد بپرداز این برای تو مستحب است شاید خدا تو را به مقام برگزیده ای مبعوث گرداند [1]و در تعریف بندگان خاص الهی می گوید: کسانی که شب را برای پروردگارشان در حال سجده و قیام بیتوته می کنند [2]و در توصیف مؤمنین می فرماید: شبها پهلو از بستر خواب جدا کنند و با بیم و امید خدای را بخوانند و از آنچه به آنها دادیم انفاق کنند، پس کسی نمی داند چه نعمتهایی که موجب چشم روشنی آنها می شود و در پاداش اعمالشان ذخیره شده است [3]


ادامه مطلب
[ پنجشنبه نهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 19:49 ] [ بهرام پاکدامن ]
برای تقویت حافظه مجموعه شرایط و اقداماتی لازم هست که به مواردی اشاره میشود. داشتن هوش و حافظه برتر در طب سنتی یه معنای گرمی مزاج تعریف میشود و در صورت افزایش سردی و تری(بلغم) در مغز کاهش حافظه و هوش را در پی داریم که علائم سپیدی،نرمی وسستی پوست،سنگینی حواس، ریزش لعاب دهان وآب بینی رقیق غیرسوزان، آروغ ترش و ضعف معده(با خوردن ترشیجات)، ضعف جسم ومفاصل، بی میلی به غذای صبح، ودر صورت افزایش و شدت بیماری سكته، برص، سفیدی ادرار، دردعقب سر، خواب زیاد(سطحی) خواب دیدن آب باران وبرف را در پی دارد .


ادامه مطلب
[ سه شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۳ ] [ 16:26 ] [ بهرام پاکدامن ]

 

1- سوره حمد به معنی ستایش: مأخذ نامگذاری با حساب کردن بِسمِ الله آیه دوم سوره است.

2- سوره بقره به معنی گاو، گاو مخصوصی که دستور ذبح آن از طرف خداوند به قوم بنی اسرائیل داده شد، مأخذ نامگذاری آیه 67 سوره بقره است.

3- سوره آل عمران به معنی عمران پدر حضرت مریم است، مأخذ نامگذاری آیه 33 سوره است.

4- سوره نساء  به معنی زنان (این سوره مشتمل بر احکام و حقوق زنان می باشد)، مأخذ نامگذاری آیه اول سوره است.

5- سوره مائده به معنی سفره ی آراسته از غذا (راجع به تقاضای حواریون عیسی است که از او خواستند سفره آراسته از غذا برای آنان نازل کند)، مأخذ نامگذاری آیه 112 سوره است.


ادامه مطلب
[ شنبه پانزدهم آذر ۱۳۹۳ ] [ 18:12 ] [ بهرام پاکدامن ]

هر یک از سور قرآن حاوی مطالب و موضوعات متنوعی است که به بعضی از موضوعات به ترتیب اشاره می شود:

1- محتوای سوره حمد

      این سوره به دو بخش تقسیم می شود: بخشی از حمد و ثنای خدا سخن می گوید و بخشی از نیازهای بنده.

2- محتوای سوره بقره

      بحث های پیرامون توحید و خداشناسی، معاد و زندگی پس از مرگ، اعجاز قرآن،بحثهای درباره یهود و منافقان، تاریخ پیامبران مخصوصاً حضرت ابراهیم علیه السلام و حضرت موسی علیه السلام، بحثهایی در زمینه احکام مختلف اسلامی از قبیل نماز، روزه، جهاد، حج، تغییر قبله، ازدواج و طلاق، تجارت، دَین، ربا، انفاق، قصاص، تحریم قسمتی از گوشت های حرام، قمار، شراب و بخشی از احکام وصیت.

3- محتوای سوره آل عمران

بحثهایی در زمینه ایمان و اسلام و استقامت در راه حمایت و گسترش اسلام، مبارزه منطقی با یهود و مسیحیت و مشرکان و پاره ای از تربیتی و نفی عقاید باطل
ادامه مطلب
[ جمعه چهاردهم آذر ۱۳۹۳ ] [ 18:13 ] [ بهرام پاکدامن ]


پرسش: علل و زمینه‌های صلح امام حسن(ع) چه بود؟

پاسخ: صلح امام حسن(ع) دلایل مختلفی دارد که در اینجا به برخی از این دلایل اشاره می‌کنیم:


ادامه مطلب
[ پنجشنبه بیست و دوم آبان ۱۳۹۳ ] [ 12:43 ] [ بهرام پاکدامن ]
۱- ابن ابی‌الثلج، تاریخ الائمة، در مجموعة نفیسة فی تاریخ الائمة، چاپ محمود مرعشی، قم: کتابخانه آیت‌اللّه مرعشی نجفی، ۱۴۰۶.
۲- ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغة، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره ۱۳۸۵ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۵ـ۱۹۶۷، چاپ افست بیروت.
۳- ابن ابی‌الدنیا، مکارم‌الاخلاق، چاپ مجدی سیدابراهیم، بولاق.
۴- ابن ‌ابی‌زینب، الغیبة، چاپ فارس حسون کریم، قم ۱۴۲۲.
۵- ابن ابی‌شیبه، المصنَّف فی الاحادیث و الآثار، چاپ سعید محمد لحّام، بیروت ۱۴۰۹/۱۹۸۹.
۶- ابن‌ اعثم کوفی، کتاب‌الفتوح، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۱/۱۹۹۱.
۷- ابن‌ اعثم کوفی، کتاب‌الفتوح، ترجمه محمد بن احمد مستوفی هروی، چاپ غلامرضا طباطبائی‌مجد، تهران ۱۳۷۲ش.
۸- ابن ‌بابویه، الامالی، قم ۱۴۱۷.
۹- ابن ‌بابویه، التوحید، چاپ هاشم حسینی طهرانی، قم ۱۳۵۷ش.
۱۰- ابن ‌بابویه، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، قم ۱۳۶۸ش.
۱۱- ابن ‌بابویه، علل‌الشرایع، نجف ۱۳۸۵ـ۱۳۸۶، چاپ افست قم.
۱۲- ابن ‌بابویه، عیون اخبار الرضا، چاپ مهدی لاجوردی، قم ۱۳۶۳ش الف.
۱۳- ابن ‌بابویه، کتاب‌الخصال، چاپ علی‌اکبر غفاری، قم ۱۳۶۲ش.
۱۴-ابن ‌بابویه، کمال‌الدین و تمام النعمة، چاپ علی‌اکبر غفاری، قم ۱۳۶۳ش ب.
۱۵- ابن ‌بابویه، معانی الاخبار، چاپ علی‌اکبر غفاری، قم ۱۳۶۱ش.
۱۶- ابن‌حزم، المُحَلّی، چاپ احمد محمد شاکر، بیروت: دارالفکر.
۱۷- ابن‌حنبل، مسند الامام احمدبن حنبل، بیروت: دارصادر.
۱۸- ابن‌ سعد.
۱۹- ابن‌ شبّه نمیری، کتاب تاریخ المدینة المنورة: اخبار المدینةالنبویة، چاپ فهیم محمد شلتوت، (جده) ۱۳۹۹/۱۹۷۹، چاپ افست قم ۱۳۶۸ش.
۲۰- ابن‌ شعبه، تحف‌العقول عن آل الرسول صلی‌اللّه علیهم، چاپ علی‌اکبر غفاری، قم ۱۳۶۳ش.
۲۱- ابن ‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، چاپ یوسف بقاعی، قم ۱۳۸۵ش.
۲۲- ابن ‌طاووس، اقبال الاعمال، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۴ـ۱۴۱۵.
۲۳- ابن ‌طاووس، مقتل‌الحسین علیه‌السلام، المسمی باللهوف فی قتلی الطفوف، قم ۱۴۱۷).
۲۴- ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول فی مناقب آل‌الرسول، چاپ ماجدبن احمد عطیه.
۲۵- ابن عبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، چاپ علی‌محمد بجاوی، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲.
۲۶- ابن‌ عساکر، تاریخ مدینة دمشق، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۴۲۱/ ۱۹۹۵ـ۲۰۰۱.
۲۷- ابن ‌قتیبه، الامامة و السیاسة، المعروف بتاریخ الخلفاء، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۰/۱۹۹۰.
۲۸- ابن ‌قتیبه، المعارف، چاپ ثروت عکاشه، قاهره ۱۹۶۰.
۲۹- ابن‌ قولویه، کامل‌الزیارات، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۷.
۳۰- ابن ‌ماجه، سنن ابن‌ماجة، چاپ محمدفؤاد عبدالباقی، (قاهره ۱۳۷۳/ ۱۹۵۴)، چاپ افست بیروت.
۳۱-ابن حِبّان، کتاب الثقات، حیدرآباد، دکن ۱۳۹۳ـ۱۴۰۳/ ۱۹۷۳ـ۱۹۸۳، چاپ افست بیروت.
۳۲- ابن‌ حبیب، کتاب لمُحَبَّر، چاپ ایلزه لیشتن اشتتر، حیدرآباد، دکن ۱۳۶۱/۱۹۴۲، چاپ افست بیروت.
۳۳- ابن‌ حزم، جمهرة انساب العرب، چاپ عبدالسلام محمد هارون، قاهره ۱۹۸۲.
۳۴ ابن ‌سعد.
۳۵-ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، چاپ هاشم رسولی محلاتی، قم.
۳۶- ابن ‌صباغ، الفصول المهمة فی معرفة احوال الائمة علیهم‌السلام، بیروت ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
۳۷- ابن‌ طاووس، مقتل الحسین علیه‌السلام، المسمی باللهوف فی قتلی الطفوف، قم ۱۴۱۷
۳۸- ابن ‌طقطقی، الاصیلی فی انساب الطّالبیین، چاپ مهدی رجائی، قم ۱۳۷۶ش.
۳۹- ابن‌ طلحه شافعی، مطالب السؤول فی مناقب ال الرسول، چاپ ماجدبن احمد عطیه، بیروت ۱۴۰۲.
۴۰-ابن ‌قتیبه، المعارف، چاپ ثروت عکاشه، قاهره ۱۹۶۰.
۴۱- ابن‌ کثیر، البدایة و النهایة، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
۴۲- ابوالفرج اصفهانی، کتاب‌الاغانی، قاهره ۱۳۸۳، چاپ افست بیروت.
۴۳- ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، چاپ کاظم مظفر، نجف ۱۳۸۵/۱۹۶۵، چاپ افست قم ۱۴۰۵.
۴۴- عبدالحسین امینی، سیرتنا و سنتنا: سیرة نبینا صلی‌اللّه علیه وآله و سنته، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲.
۴۵- عبداللّه ‌بن نوراللّه بحرانی، عوام‌العلوم و المعارف و الاحوال من الآیات و الاخبار و الاقوال، ج ۱۷، قم ۱۳۸۲ش.
۴۶- هاشم ‌بن سلیمان بحرانی، مدینةالمعاجز، او، معاجز اهل‌البیت (ع)، چاپ علاءالدین اعلمی، (قم) ۱۴۲۶/۲۰۰۵.
۴۷-محمد بن اسماعیل بخاری، صحیح بخاری، (چاپ محمد ذهنی‌افندی)، استانبول ۱۴۰۱/۱۹۸۱، چاپ افست بیروت.
۴۸- احمد بن محمد برقی، کتاب‌المحاسن، چاپ جلال‌الدین محدث ارموی، تهران ۱۳۳۰ش.
۴۹- احمد بن یحیی بلاذری، انساب‌الاشراف، چاپ محمود فردوس‌العظم، دمشق ۱۹۹۶ـ ۲۰۰۰.
۵۰- احمد بن یحیی بلاذری، فتوح‌البلدان، چاپ عبداللّه انیس طبّاع و عمر انیس طبّاع، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷.
۵۱-علی ‌بن عیسی بهاءالدین اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة علیهم‌السلام، چاپ علی فاضلی، (قم) ۱۴۲۶.
۵۲- موفق‌ بن احمد اخطب خوارزم، مقتل الحسین علیه ‌السلام للخوارزمی، چاپ محمد سماوی، (قم) ۱۳۸۱ش.
۵۳- امین.
۵۴-ابونصر سهل‌ بن عبداللّه بخاری، سرّالسلسلة العلویة، چاپ محمدصادق بحرالعلوم، نجف ۱۳۸۱/۱۹۶۲.
۵۵- احمد بن یحیی بلاذری، انساب‌الاشراف، چاپ محمود فردوس‌العظم، دمشق ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰.
۵۶-علی‌ بن عیسی بهاءالدین اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة، چاپ هاشم رسولی محلاتی، بیروت ۱۴۰۱/ ۱۹۸۱.
۵۷) علی ‌بن زید بیهقی، لباب الأنساب و الألقاب و الأعقاب، چاپ مهدی رجائی، قم ۱۴۱۰.
۵۸- دلائل الامامة، (منسوب به) محمد بن جریر طبری آملی، بیروت: مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
۵۹- محمد ذهنی، خیرات حسان، ترجمه محمدحسن اعتمادالسلطنه، چاپ سنگی (تهران) ۱۳۰۴ـ۱۳۰۷.
۶۰- سبط ابن‌ جوزی، تذکرة الخواص، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
۶۱- عبداللّه ‌بن محمد شَبراوی شافعی، کتاب الاتحاف بحب الاشراف، مصر (۱۳۱۶)، چاپ افست قم ۱۳۶۳ش.
۶۲- احمد بن علی طبرسی، الاحتجاج، چاپ محمدباقر موسوی خرسان، نجف ۱۳۸۶/۱۹۶۶، چاپ افست قم.
۶۳-طبری، تاریخ .بیروت
۶۴- نعمان ‌بن محمد قاضی نعمان، شرح الاخبار فی فضائل الائمة الاطهار، چاپ محمد حسینی جلالی، قم ۱۴۰۹ـ۱۴۱۲.
۶۵- حسین ‌بن علی کاشفی، روضة الشهداء، چاپ محمد رمضانی، (تهران) ۱۳۴۱ش.
۶۶- یوسف‌ بن عبدالرحمان مزّی، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، چاپ بشار عواد معروف، بیروت ۱۴۲۲/۲۰۰۲.
۶۷- مُصْعَب ‌بن عبداللّه، کتاب نسب قریش، چاپ لوی پرووانسال، قاهره ۱۹۵۳.
۶۸- محمد بن محمد مفید، الارشاد فی معرفة حجج‌اللّه علی‌العباد، قم ۱۴۱۳.
۶۹- محمد بن عیسی ترمذی، سنن‌الترمذی، ج ۳ و ۵، چاپ عبدالرحمان محمد عثمان، بیروت ۱۴۰۳.
۷۰- جنید بن محمود جنید شیرازی، شدّ الازار فی حطّ الاوزار عن زوّار المزار، چاپ محمد قزوینی و عباس اقبال آشتیانی، تهران ۱۳۶۶ش.
۷۱- محمد بن عبداللّه حاکم نیشابوری، المستدرک علی‌الصحیحین، چاپ یوسف عبدالرحمان مرعشلی، بیروت ۱۴۰۶.
۷۲- حرّ عاملی.
۷۳- عبیداللّه ‌بن عبداللّه حسکانی، شواهدالتنزیل لقواعد التفضیل، چاپ محمدباقر محمودی، تهران ۱۴۱۱/۱۹۹۰.
۷۴- حکمت‌نامه امام حسین علیه‌السلام، (گردآوری) محمد محمدی‌ری‌شهری، (همراه‌با) ترجمه عبدالهادی مسعودی، قم: دارالحدیث، ۱۳۸۵ش.
۷۵- عبداللّه ‌بن جعفر حِمْیری، قریب الاسناد، قم ۱۴۱۳.
۷۶- علی‌ بن محمد خزاز رازی، کفایة الاثر فی‌النص علی‌الائمة الاثنی‌عشر، چاپ عبداللطیف حسینی کوه کمری خوئی، قم ۱۴۰۱.
۷۷- حسین ‌بن حمدان خصیبی، الهدایة الکبری، بیروت ۱۴۰۶/ ۱۹۸۶.
۷۸- دلائل الامامة، (منسوب به) محمد بن جریر طبری آملی، قم: مؤسسةالبعثة، ۱۴۱۳.
۷۹- محمد بن احمد دولابی، الذریة الطاهرة، چاپ محمدجواد حسینی جلالی، قم ۱۴۰۷.
۸۰- احمد بن داوود دینوری، الاخبار الطِّوال، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره ۱۹۶۰، چاپ افست قم ۱۳۶۸ش.
۸۱-روائع الحکمة: بلاغة الامامین‌الحسن و الحسین (ع)، (اعداد) مصطفی محسن موسوی، محسن شراره عاملی، و مهدی عطبی بصری، بیروت: دارالصفوة، ۱۴۲۴/۲۰۰۴.
۸۲-مجدود بن آدم سنایی، حدیقة الحقیقة و شریعة الطریقة، چاپ مدرس رضوی، تهران ۱۳۵۹ش.
۸۳-محمد بن حسن صفار قمی، بصائرالدرجات الکبری فی فضائل آل محمد (ع)، چاپ محسن کوچه‌باغی‌تبریزی، تهران ۱۳۶۲ ش.
۸۴- عبدالرزاق ‌بن همام صنعانی، المصنَّف، چاپ حبیب‌الرحمان اعظمی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
۸۵- طباطبائی، تفسیر المیزان.
۸۶- سلیمان ‌بن احمد طبرانی، المعجم‌الکبیر، چاپ حمدی عبدالمجید سلفی، چاپ افست بیروت ۱۴۰۴ــ۱۴۰.
۸۷-احمد بن علی طبرسی، الاحتجاج، چاپ محمدباقر موسوی خرسان، نجف ۱۳۸۶/ ۱۹۶۶، چاپ افست قم.
۸۸- فضل‌ بن حسن طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، قم ۱۴۱۷.
۸۹- فضل‌ بن حسن طبرسی، مجمع‌البیان فی تفسیرالقرآن، چاپ هاشم رسولی محلاتی و فضل‌اللّه یزدی طباطبائی، بیروت ۱۴۰۸/۱۹۸۸.
۹۰- طبری، تاریخ .بیروت
۹۱- محمد بن حسن طوسی، الامالی، قم ۱۴۱۴.
۹۲-محمد بن حسن طوسی، تهذیب ‌الاحکام، چاپ حسن موسوی خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱.
۹۳- محمد بن حسن طوسی، رجال‌الطوسی، چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم ۱۴۱۵.
۹۴- محمد بن حسن طوسی، کتاب‌الغیبة، چاپ عباداللّه طهرانی و علی‌احمد ناصح، قم ۱۴۱۱.
۹۵- عزیزاللّه عطاردی‌قوچانی، مسندالامام الشهید ابی‌عبداللّه‌الحسین‌بن علی علیهماالسلام، (تهران) ۱۳۷۶ش.
۹۶- محمد بن علی علوی‌شجری، فضل زیارة الحسین (علیه‌السلام)، چاپ احمد حسینی، قم ۱۴۰۳.
۹۷- علی ‌بن ابی‌طالب (ع)، امام اول، نهج‌البلاغه، چاپ صبحی صالح، بیروت ۱۳۸۷/۱۹۶۷، چاپ افست قم.
۹۸--محمد بن مسعود عیاشی، کتاب‌التفسیر، چاپ هاشم رسولی محلاتی، قم ۱۳۸۰ـ۱۳۸۱، چاپ افست تهران.
۹۹- نعمان ‌بن محمد قاضی نعمان، دعائم الاسلام و ذکر الحلال و الحرام والقضایا و الاحکام، چاپ آصف‌بن علی‌اصغر فیضی، قاهره (۱۹۶۳ـ ۱۹۶۵)، چاپ افست قم.
۱۰۰-باقر شریف قرشی، حیاةالامام الحسن‌بن علی، بیروت ۱۴۱۳/ ۱۹۹۳.
۱۰۱- سعید بن هبةاللّه قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، قم ۱۴۰۹.
۱۰۲- علی‌ بن ابراهیم قمی، تفسیرالقمی، چاپ طیب موسوی جزائری، نجف ۱۳۸۷، چاپ افست قم.
۱۰۳- کلینی، اصول کافی.
۱۰۴- فرات ‌بن ابراهیم کوفی، تفسیر فرات‌الکوفی، چاپ محمدکاظم محمودی، تهران ۱۴۱۰/۱۹۹۰.
۱۰۵- مجد خوافی، روضه خلد، چاپ حسین خدیوجم، تهران ۱۳۴۵ش.
۱۰۶- مجلسی، بحار الانوار.
۱۰۷- یوسف‌ بن عبدالرحمان مِزّی، تحفةّ الاشراف بمعرفة الاطراف، چاپ عبدالصمد شرف‌الدین و زهیر شاویش، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
۱۰۸- یوسف‌ بن عبدالرحمان مِزّی، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، چاپ بشار عواد معروف، بیروت ۱۴۲۲/۲۰۰۲.
۱۰۹-مسعودی، تنبیه.
۱۱۰-مسعودی، مروج .بیروت.
۱۱۱- مسلم‌ بن حجاج، الجامع‌الصحیح، بیروت: دارالفکر.
۱۱۲- محمد بن محمد مفید، الارشاد فی معرفة حجج‌اللّه علی‌العباد، بیروت ۱۴۱۴/۱۹۹۳.
۱۱۳- ناصرخسرو، سفرنامه ناصرخسرو قبادیانی مروزی، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران ۱۳۷۳ش.
۱۱۴- یحیی ‌بن حسین ناطق ‌بالحق، الافاده فی تاریخ الائمة السادة، چاپ محمدکاظم رحمتی، تهران ۱۳۸۷ش.
۱۱۵-محمدصادق نجمی، سخنان حسین‌بن علی (ع) (از مدینه تا کربلا)، قم ۱۳۷۸ش.
۱۱۶- نصر بن مزاحم، وقعة صفّین، چاپ عبدالسلام محمد هارون، قاهره ۱۳۸۲، چاپ افست قم ۱۴۰۴.
۱۱۷- نعیم‌ بن حمّاد، کتاب‌الفتن، چاپ سهیل زکار، (بیروت) ۱۴۱۴/ ۱۹۹۳.
۱۱۸- یعقوبی، تاریخ.
۱۱۹- دانشنامه جهان اسلام.


ادامه مطلب
[ جمعه بیست و پنجم مهر ۱۳۹۳ ] [ 17:18 ] [ بهرام پاکدامن ]
 

 


امام حسین علیه‌السلام سومین امام شیعیان می‌باشد.
حسین ‌بن علی امام سوم از امامان دوازده‌ ‌گانه شیعه امامیه و یکی از چهارده معصوم می‌باشد. به اتفاق همه منابع، نام و نسب او حسین ‌بن علی ‌بن ابی‌طالب ‌بن عبدالمطلب ‌ بن هاشم است. جد مادری‌اش پیامبر اکرم صلی‌اللّه علیه‌وآله‌وسلم، پدرش امیرمؤمنان علی علیه‌السلام و مادرش فاطمه سلام‌اللّه علیها دختر رسول خداست. [۱] [۲] [۳]
نام‌گذاری امام حسین(ع)
پیامبر او را به نام پسر دوم هارون ، شَبیر ، حسین نامید. [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹] [۱۰] بنابر برخی روایات، امام علی دوست داشت که او را حرب بنامد، اما در نام‌گذاری بر پیامبر پیشی نگرفت. [۱۱] [۱۲] [۱۳] بنابر روایات دیگر، نخست امام به نام عمویش، جعفر طیار ــکه در آن زمان هنوز در حبشه بودــ جعفر نامیده شده بود، اما پیامبر نام او را به حسین تغییر داد. [۱۴] [۱۵] [۱۶] [۱۷] اما بنابر روایات شیعی، پیامبر بدواً و پیش از آن‌که نامی برای او انتخاب شود نام حسین را به امر خدا بر آن حضرت نهاد. [۱۸] [۱۹] [۲۰] [۲۱] در برخی روایات تأکید شده است که نام‌های حسن و حسین از اسامی بهشتی بوده و پیش از اسلام سابقه نداشته‌اند. [۲۲] [۲۳]
کنیه و القاب

کنیه امام حسین (ع)در تمام منابع ابوعبداللّه ذکر شده، [۲۴] [۲۵] [۲۶] [۲۷] اما خصیبی [۲۸] کنیه‌اش را نزد خاصه ابوعلی دانسته است. به امام حسین علیه‌السلام القاب فراوانی نسبت داده شده که بسیاری از آن‌ها با القاب برادرش، امام حسن علیه‌السلام، مشترک است. از القاب خاص امام، زکی، طیب، وفیّ، سید، مبارک، [۲۹] [۳۰] نافع، الدلیل علی ذات‌اللّه، [۳۱] رشید، و التابع لمرضاةاللّه [۳۲] بوده است. [۳۳] ابن‌ طلحه شافعی [۳۴] لقب زکی را مشهورتر از دیگر القاب و لقب سید شباب أهل‌الجنه را مهم‌ترین آن‌ها دانسته است. در پاره‌ای از احادیث امامان شیعه نیز امام حسین علیه‌السلام با لقب شهید یا سیدالشهداء خوانده شده است. [۳۵] [۳۶] [۳۷] [۳۸] در برخی متون ادبی و تاریخیِ متعلق به سده‌های چهارم به بعد برای امام حسین لقب امیرالمؤمنین نیز یاد شده است، [۳۹] [۴۰] [۴۱] [۴۲] [۴۳] [۴۴] [۴۵] [۴۶] [۴۷] [۴۸] [۴۹] که با توجه به این‌که آن حضرت هیچگاه خلافت ظاهری نیافت، در خور توجه است.

ولادت
در این‌که زادگاه امام حسین علیه‌السلام مدینه است، اختلافی نیست. [۵۰] [۵۱] سال تولد او را نیز سال سوم، [۵۲] [۵۳] [۵۴] چهارم، [۵۵] [۵۶] [۵۷] [۵۸] [۵۹] [۶۰] [۶۱] پنجم [۶۲] و ششم هجری [۶۳] [۶۴] ذکر کرده‌اند. روز ولادت وی، بنابر قول مشهور، سوم شعبان بوده است، [۶۵] اما برخی، زادروز امام را آخر ربیع‌الاول ، [۶۶] پنجم ماه شعبان [۶۷] [۶۸] [۶۹] یا یکی از نخستین شب‌های ماه شعبان [۷۰] [۷۱] [۷۲] [۷۳] نوشته‌اند. بنابه روایتی، امام در غروب پنج‌شنبه متولد شد. [۷۴] [۷۵] [۷۶] فاصله تولد امام حسین و امام حسن را شش ماه و ده روز، [۷۷] [۷۸] ده ماه و بیست و دو روز [۷۹] و یک سال و ده ماه [۸۰] [۸۱] [۸۲] گزارش کرده‌اند.
پس از تولد، پیامبر همان آدابی را برای او به جا آورد که درباره حسن‌ بن علی انجام داده بود، مانند گفتن اذان و اقامه در گوش نوزاد و عقیقه کردن. به نوشته ابن‌ سعد، [۸۳] امّ فضل (همسر عباس ‌بن‌ عبدالمطلب )، به امر پیامبر، دایگی امام را برعهده گرفت و بدین ترتیب امام برادر رضاعی قُثم‌ بن عباس، که او نیز شیرخواره بود، گردید. [۸۴] [۸۵] [۸۶] [۸۷] [۸۸] [۸۹] اما کلینی [۹۰] روایاتی نقل کرده است که بنابر آن‌ها امام حسین علیه‌السلام از هیچ زنی، حتی مادرش فاطمه زهرا علیهاالسلام، شیر نخورد.

شهادت


امام حسین علیه‌السلام در دهم محرّمِ (روز عاشورا ) سال ۶۱ هجری در سرزمین نینوا ( کربلا ) در عراق به شهادت رسید. [۹۱] [۹۲] [۹۳] [۹۴] [۹۵] [۹۶] [۹۷]
روز شهادت امام را جمعه ، [۹۸] [۹۹] [۱۰۰] [۱۰۱] شنبه، [۱۰۲] [۱۰۳] [۱۰۴] یکشنبه [۱۰۵] و دوشنبه [۱۰۶] [۱۰۷] گزارش کرده [۱۰۸] و در این میان روز جمعه را قول صحیح و مشهور شمرده‌اند. [۱۰۹] [۱۱۰] ابوالفرج اصفهانی [۱۱۱] قول شهادت امام در روز دوشنبه را قولی شایع میان مردم دانسته و آن را از نظر محاسبات تقویمی مردود شمرده است. [۱۱۲]
سن امام را به هنگام شهادت ۵۶ سال و پنج ماه، [۱۱۳] [۱۱۴] [۱۱۵] [۱۱۶] [۱۱۷] [۱۱۸] [۱۱۹] [۱۲۰] [۱۲۱] [۱۲۲] و ۵۸ سال [۱۲۳] [۱۲۴] [۱۲۵] [۱۲۶] [۱۲۷] [۱۲۸] ذکر کرده‌اند. [۱۲۹]


ادامه مطلب
[ پنجشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۳ ] [ 17:30 ] [ بهرام پاکدامن ]
با شهادت امام علی علیه السلام، مردم کوفه با فرزند شایسته آن حضرت، امام حسن علیه السلام به خلافت‏ بیعت نمودند. آن امام پس از اندک مدتی که معاویة بن ابی سفیان (فرمانروای شام از طرف دو خلیفه قبلی) از فرمانبری سرباز زد، دستور تجهیز سپاه صادر فرمود. مردم، نخست جوش و خروشی نشان دادند اما به دلایل چندی، حرارت مردم فرو نشست و امام در وضع دشواری قرار گرفت.


ادامه مطلب
[ سه شنبه بیست و دوم مهر ۱۳۹۳ ] [ 12:39 ] [ بهرام پاکدامن ]
عید غدیر خم که همان بزرگ‌ترین جشن عالم فرا رسیده است و مسلمانان به خصوص شیعیان امیرالمؤمنین(ع) خود را برای برگزاری هر چه با شکوه‌تر آن آمده می‌کنند،‌ هجدهم ماه ذی‌الحجه که یادآور ابلاغ پیام امامت و ولایت به آحاد جامعه اسلامی است را عیدالله اکبر و عید آل محمد(ص) هم گفته‌اند که از جایگاه بسی عظیم برخوردار است به گونه‌ای که اعمالی متفاوت از سایر اعیاد دیگر برای آن توصیه شده است،‌آنچه در ادامه می‌آید تنها گوشه‌ای از اعمال عید غدیرخم است:


ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و یکم مهر ۱۳۹۳ ] [ 6:57 ] [ بهرام پاکدامن ]
نماز عید غدیر دوازده ركعت است. یعنی یک نماز دوازده رکعتی است، و مانند معمول نمازهای مستحبی که هر دو رکعت سلام می دهیم، نیست؛ بلکه تمام دوازده رکعت پشت سر هم خوانده می شود. هر دو ركعت یك تشهد دارد و در پایان ركعت دوازدهم باید سلام داد. در هر ركعت، بعد از سوره حمد توحید هفت بار خوانده مى‏شود. در ركعت دوازدهم باید این ذكر را ده بار در قنوت تكرار كرد: لا اله الا الله وحده لا شریك له، له الملك و له الحمد یحیى و یمیت و یمیت و یحیى و هو حى لا یموت بیده الخیر و هو على كل شى قدیر.


ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و یکم مهر ۱۳۹۳ ] [ 6:54 ] [ بهرام پاکدامن ]
 

تاریخ نگاران آورده اند: هنگامی که پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) شریعت خود را بر قبایل عرب عرضه داشت، برخی از آنان گفتند: "اگر ما بر آن چه می‌گویی با تو بیعت کرده و هم پیمان شویم و خدا تو را بر مخالفانت پیروز کند، آیا پس از تو رهبری این امت به دست ما سپرده خواهد شد؟"
آن حضرت پاسخ داد: "این امر به دست خداست و خداوند، آن را به هر که بخواهد، واگذار می‌کند."
 
خداوند نیز امت اسلامی را پس از رسول خویش رها ننمود و امیر المؤمنین (علیه السلام) را به عنوان وصی آن حضرت برگزید. نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز به دستور الهی در هر فرصت و موقعیت و در میان هر گروه و جماعت و در هر جنگ و نبرد، از این حقیقت پرده بر می‌داشت و با عبارات و کلمات مختلف، این پیام الهی را به دیگران می‌رساند ...
 
اما در این میان، غدیر از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.

ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و یکم مهر ۱۳۹۳ ] [ 6:51 ] [ بهرام پاکدامن ]
به طور اجمال تفاوتهای بین عمره مفرده با عمره تمتع از این قرار است: 1. عمره تمتع صرفاً در ماه‌های خاصی (شوال، ذی‌قعده، ذی‌حجه) انجام می‌شود، ولی عمره مفرده منحصر به زمان خاصی نبوده و در تمام ایام سال می‌توان آن‌را انجام داد. 2. محل احرام در عمرۀ تمتع یکى از مواقیت پنجگانه است، ولی میقات عمرۀ مفرده نزدیک‌ترین محل در خارج از حرم است و می‌توان از یکى از مواقیت پنجگانه مُحرم شد. 3. در عمرۀ تمتع تراشیدن سر جایز نیست ولی در عمرۀ مفرده بین تقصیر و سر تراشیدن اختیار است؛ 4. عمرۀ تمتع طواف نساء ندارد، ولی عمرۀ مفرده دارای طواف نساء است. حج تمتع نیز اعمالی اضافه بر عمره آن دارد که توضیح آن در پاسخ تفصیلی خواهد آمد.
ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۹۳ ] [ 12:27 ] [ بهرام پاکدامن ]

. زندگی مادران حضرت اسماعیل، موسی، عیسی و محمد (که درود خدا بر آنان باد) در مطلب زیر به خلاصه روایت شده است.


این روایت های از منابع مختلف موجود و نیز از یکی از کتاب های دکتر بنت الشاطی انتخاب شده است. دکتر عایشه بنت الشاطی، نویسنده و تاریخ نگار برجسته مصری است که در خانواده ای پرورش یافت که فضای آن با علاقه و ارادت به پیامبر عطر آگین بود. او در کتاب «ام النبی» به تفصیل زندگی مادر آخرین پیامبر را نوشته و شرح داده است. این کتاب با ترجمه احمد صادق اردستانی با نام «آمنه، مادر پیامبر» به فارسی ترجمه شده است.


ادامه مطلب
[ یکشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 19:30 ] [ بهرام پاکدامن ]

در میان همسران پیامبر(ص) فقط دو نفر از آنان بچه‏دار شدند و غیر از این دو هیچ کدام صاحب بچه نشدند. این دو نفر عبارتند از خدیجه و ماریه. از ماریه ابراهیم به دنیا آمد و ابراهیم پس از یک سال و ده ماه و هشت روز مُرد.

ولى از حضرت خدیجه فرزندان متعددى به دنیا آمدند. شیخ صدوق در کتاب «خصال» آورده است: از حضرت خدیجه برای پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) شش فرزند به دنیا آمد: قاسم، عبدالله، ام کلثوم، رقیه، زینب و فاطمه زهرا (سلام الله علیها) و یک پسر هم از ماریه برای پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) به دنیا آمد. (بحار الانوار، ج22 ص151 ح3 چاپ بیروت)

در حدیث دیگری از خصال آمده است که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) در جواب انتقاد عایشه از خدیجه فرمود: او برای من قاسم، عبدالله، فاطمه، رقیه، ام کلثوم و زینب را به دنیا آورد.


ادامه مطلب
[ یکشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 19:8 ] [ بهرام پاکدامن ]


بنابر‌آنچه از روايات و آيات به دست آمده و طبق فحص از نظرات مفسرين پيرامون بعضي از آيات مربوطه كه در ادامه به آنها اشاره خواهد شد، معلوم مي‌شود كه در مورد چهار تن از پيامبران گذشته احتمال زنده بودن داده شده است كه نياز به تحقيق بيشتري دارد براي اين كه بتوان بحث را تحقيقي ارائه كردم لازم است به طور جداگانه به بحث از هر كدام از آنها بپردازيم:
1. حضرت الياس ـ عليه السلام ـ :
يكي از پيامبراني كه نام او در قرآن[1] آمده الياس است. در بعضي از تفاسير چهار قول در مورد ايشان آمده است كه به يكي از آنها اشاره مي‌كنيم:
«الياس همان خضر است؛ در حالي كه بعضي ديگر معتقدند، الياس از دوستان خضر است، و هر دو زنده‌اند. با اين تفاوت كه الياس مأموريتي در خشكي دارد؛ ولي خضر در جزائر و درياها، بعضي ديگر مأموريت الياس را در بيابانها و مأموريت خضر را در كوه‌ها مي‌داند و براي هر دو عمر جاودان قائلند،»[2]
الميزان روايتي را از بحارالانوار درباره الياس نقل كرده كه در آن اشاره به بالا رفتن الياس شده است. البته مطالب ديگر ي نيز، در مورد ايشان، در آن روايت آمده است که در پايان آن، مرحوم علامه مي‌فرمايد: «وانت بالتأمل فيما تقصه الرواية لاترتاب في ضعفها»[3] اين سخن نشانگر ضعف و سستي روايت است.
ادامه مطلب
[ شنبه سی ام فروردین ۱۳۹۳ ] [ 8:8 ] [ بهرام پاکدامن ]
امام نهم كه نامش "محمد" و كنيه ‏اش "ابو جعفر" و لقب او "تقى" و "جواد" است، در ماه رمضان سال 195 ه. ق در شهر "مدينه" ديده به جهان گشود.(1)

مادر او "سبيكه" كه از خاندان "ماريه قبطيه" همسر پيامبر اسلام به شمار مى‏رود(2)، از نظر فضائل اخلاقى در درجه ی والايى قرار داشت و برترين زنان زمان خود بود(3)، به طورى كه امام رضا - عليه السلام از او به عنوان بانويى منزه و پاكدامن و با فضيلت ياد مى‏كرد(4).

روزى كه پدر بزرگوار امام جواد - عليه السلام - در گذشت، او حدود هشت سال داشت و در سن بيست و پنج سالگى به شهادت رسيد(5) و در قبرستان قريش در بغداد در كنار قبر جدّش، موسى بن جعفر - عليه السلام - به خاك سپرده شد.

خلفاى معاصر حضرت‏

پيشواى نهم در مجموع دوران امامت خود با دو خليفه ی عباسى يعنى "مأمون" (193 - 218) و "معتصم" (218 - 227) معاصر بوده است و هر دو نفر او را به اجبار از مدينه به بغداد احضار كردند و طبق شيوه ی سياسى اى كه مأمون در مورد امام رضا به كار برده بود، او را در پايتخت زير نظر قرار دادند.

ادامه مطلب
[ دوشنبه هجدهم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 22:42 ] [ بهرام پاکدامن ]
حضرت صدیقه طاهره(س) در ساعت‌های پایانی عمر با برکتش خطاب به امیرالمؤمنین(ع) فرمود: ای پسر عم! در دوران ازدواج هرگز مرا دروغگو و خائن نیافتی و از آغاز زندگی مشترک با تو جز طریق وفا و صفا نپیمودم، امام علی(ع) فرمود: پناه بر خدا راست می‌گویی، به خدا سوگند تو داناتر، نیکوتر و پرهیزکارتر از آن بودی.... فقدان و جدایی تو بر من سنگین است، چون چاره‌ای جز تسلیم ندارم آن را تحمل می‌کنم، به خدا قسم مصیبت رسول خدا(ص) بر من تجدید شد، آنگاه ساعتی با هم گریستند.
ادامه مطلب
[ پنجشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 14:31 ] [ بهرام پاکدامن ]
فاطمه (س) از جمله شخصیت‌های اسلامی ویژه، با فضیلت‌ها و خصوصیت‌های ویژه است. او فرزند بسیار عزیز و نزدیک پیامبر اکرم(ص) و ترتبیت‌شدة اوست. از سویی دیگر، همسر یکی از بزرگ ‌مردان تاریخ اسلام، علی (ع) است... . ویژگی‌های ممتاز این سرور بانوان، او را مقامی بسیار والا بخشیده و نظر و رأی ایشان نسبت به مسائل و موضوعات، حجّت و ملاک عمل متدیّنان قرار گرفته است. از جمله موضوعاتی که پس از رحلت پیامبر (ص) رخ داد، امر جانشینی او بود که در نهایت، به تقسیم مسلمانان به دو گروه موافق وضع موجود و مخالف آن (و طرف‌داران علی (ع)) انجامید. اما موضع فاطمه (س) در این خصوص چه بوده است؟ آیا ایشان ساکت از کنار این اختلافات گذشتند یا آنکه در دفاع از فرد یا جریان خاصی تلاش کردند؟ این تلاش‌ها چگونه بوده است؟ در این مقاله، که به روش کتابخانه‌ای و تجزیه و تحلیل داده‌ها تدوین گردیده، سعی می‌شود ابعاد فعالیت‌ها و اقدامات مختلف دخت گرامی پیامبر اکرم (ص)، حضرت فاطمه (س) در خصوص ماجرای خلافت و جانشینی پس از پیامبر(ص) ترسیم شود. در نهایت، آشکار می‌گردد که ایشان از هیچ اقدامی برای رساندن حق خلافت به محقِ آن یعنی علی (ع)، فروگذاری نکرده‌اند.
ادامه مطلب
[ پنجشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 14:16 ] [ بهرام پاکدامن ]
حضرت موسی بن جعفر علیه السلام از پدران گرامیش از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام نقل فرمود که:

روزی شخص نابینایی اجازه ورود خواست. فاطمه علیهاسلام برخاست و چادر به سر کرد.
رسول خدا فرمود:« چرا از او رو می‌گیری، او که تو را نمی‌بیند؟»

فاطمه عرض کرد:« او مرا نمی‌بیند، اما من که او را می بینم. و او اگر چه مرا نمی‌بیند ولی بوی مرا که حس می‌کند.»

ادامه مطلب
[ پنجشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 14:9 ] [ بهرام پاکدامن ]
تسبیحات حضرت فاطمه زهرا(س)، هدیه‌ای الهی و آسمانی از سوی ذات باریتعالی بود که به حضرت زهرا(س) اعطا شد و امروز زمینیان از شهد شیرین آن می‌نوشند.
ستارگان درخشان‌تر از همیشه در آسمان مدینه پرتو افشانى مى‏‌کردند، شمیم عطر محمدى(ص) در کوچه‏‌هاى مدینه پراکنده بود و یاس علوى، آنگاه که به معراج نماز مى ‏رفت، نورش براى اهل آسمان مى ‏درخشید و بر چهره اهل زمین نور مى‌پراکند.

در آن هنگام فاطمه(س) از سختى کارهاى خانه در زحمت‏ بود. امیر مؤمنان(ع) آنگاه که چنین دید به فاطمه توصیه کرد، نزد پدر برود و خدمتکارى درخواست کند تا در امور منزل یار و همکارش باشد.

ادامه مطلب
[ پنجشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 14:6 ] [ بهرام پاکدامن ]
حضرت امام صادق (ع) فرمود: فاطمه نزد خدای تعالی 9 اسم دارد: فاطمه، صدیقه، مبارکه، طاهره، زکیه، راضیه، مرضیه، محدثه و زهرا.

فاطمه:

رسول خدا فرمود: زیرا او و شیعیانش از آتش جهنم قطع شده‌اند. (فاطمه به معنای قطع‌شده و بریده است.)

و نیز امام صادق (ع) فرمود: زیرا او از هر شر و بدی بریده شده است و نیز چون مردم از رسیدن به معرفت کامل او قطع شده اند.


ادامه مطلب
[ چهارشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۳ ] [ 20:33 ] [ بهرام پاکدامن ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By MihanSkin :.

درباره وبلاگ

باسلام وتحيت..
به اتاق فكري و علمي ما خوش آمديد !
امکانات وب